| Fortalt af `Aisha: En mand kaldet Labid bin al-Asam fra stammen Bani Zaraiq udvirkede magi på Allahs Budbringer, indtil Allahs Budbringer begyndte at forestille sig, at han havde gjort en ting, som han ikke rigtig havde gjort. En dag eller en nat, han var hos os, påkaldte han Allah og påkaldte i en lang periode, og sagde så, 'O `Aisha! Ved du, at Allah har instrueret mig i den sag, jeg har spurgt ham om? To mænd kom hen til mig, og den ene sad tæt på mit hoved og den anden ved mine fødder. En af dem sagde til sin ledsager: 'Hvad er denne mands sygdom?' Den anden svarede: 'Han er under påvirkning af magi. Den første spurgte: Hvem har udvirket magien på ham? Den anden svarede: 'Labid bin Al-Asam. Den første spurgte: Hvilket materiale brugte han? Den anden svarede: En kam og hårene klæbet til den og skindet af ??pollen fra en han-daddelpalme. Den første spurgte: Hvorfra? Den anden svarede, i Dharwans brønd; ' Så gik Allahs Sendebud sammen med nogle af hans ledsagere gik derud og kom tilbage og sagde: 'O 'Aisha, farven på dets vand er som saften af ??hennablade. Toppen af ??dadelpalmtræerne i nærheden er som djævlehoveder.' spurgte jeg. 'O Allahs sendebud. Hvorfor viste du det ikke (til folket)?' Han sagde: 'Da Allah helbredte mig, kunne jeg ikke lide at lade ondskab sprede sig blandt folket.' Så beordrede han, at brønden skulle fyldes op med jord. |
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ، حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَمَا فَعَلَهُ، حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَهْوَ عِنْدِي لَكِنَّهُ دَعَا وَدَعَا ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ، أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ، أَتَانِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي، وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ مَا وَجَعُ الرَّجُلِ فَقَالَ مَطْبُوبٌ. قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ. قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ، وَجُفِّ طَلْعِ نَخْلَةٍ ذَكَرٍ. قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ ". فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ كَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، أَوْ كَأَنَّ رُءُوسَ نَخْلِهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَسْتَخْرِجُهُ قَالَ " قَدْ عَافَانِي اللَّهُ، فَكَرِهْتُ أَنْ أُثَوِّرَ عَلَى النَّاسِ فِيهِ شَرًّا ". فَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْ. تَابَعَهُ أَبُو أُسَامَةَ وَأَبُو ضَمْرَةَ وَابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامٍ. وَقَالَ اللَّيْثُ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ فِي مُشْطٍ وَمُشَاقَةٍ. يُقَالُ الْمُشَاطَةُ مَا يَخْرُجُ مِنَ الشَّعَرِ إِذَا مُشِطَ، وَالْمُشَاقَةُ مِنْ مُشَاقَةِ الْكَتَّانِ.
| Link(sunnah.com) | Magi
| Sahih Al-Bukhari:6391
| |
